Thee uit Japan, China, Suriname, Zuid-Amerika en Engeland, en elk van die tradities vraagt iets anders van je.

Japans

Sencha is de dagelijkse groene thee: fris en grasachtig. Matcha is gemalen bladpoeder dat je niet laat trekken maar opklopt met een chasen, waardoor je het hele blad opdrinkt. Hojicha is geroosterde groene thee: nootachtig, bruin en bijna zonder cafeïne.

Zettemperatuur is bij Japanse thee het verschil tussen goed en bitter. Neem 70 tot 80 graden, geen kokend water — laat het na het koken twee minuten staan.

Chinees

Jasmijnthee is groene thee die met jasmijnbloesem is geparfumeerd. Gunpowder is opgerold tot korreltjes die zich bij het zetten ontvouwen, en is stevig en rokerig. Lycheethee van Golden Sail is zwarte thee met lycheearoma.

Surinaams

Hier wordt thee gezet van bladeren die in Europa niet als thee gelden: sopropo (bittermeloen), cassaveblad, papajablad en mangoblad. Bitter, aards, en vooral gedronken om de smaak en de traditie.

Zuid-Amerikaans en Engels

Yerba mate van Campesino is Argentijns en Paraguayaans: je zet het in een kalebas met een bombilla, en het bevat meer cafeïne dan thee. En er is gewone Engelse thee van PG Tips, Tetley en Yorkshire voor wie dat mist.

Voor instant gemberdrank en poederthee kijk je bij oplosdranken.

Bijgewerkt: november 2026